AH ÇOCUKLAR, AH!
Aziz Nâfî

Aziz Nâfî

AH ÇOCUKLAR, AH!

25 Ağustos 2016 - 18:41

“Bir bebekten bir katil yaratan karanlığı sorgulamadan hiçbir şey yapılmaz kardeşlerim...”

 

23 Ocak 2007 günü, Şişli’de, Agos Gazetesi önünde başlayan Hrant Dink’in cenaze töreninde söyledi bu sözleri Rakel Dink. Geçen gün ise Gaziantep’te gerçekleştirilen bombalı saldırının failinin 12-14 yaşlarında bir çocuk olabileceği Cumhurbaşkanlığı nezdinde açıklandı. Rakel Dink, eşinin bir çocuk tarafından öldürülmesinden yola çıkıp, karanlıklarda kaybolan tüm çocukları, katil olan tüm çocukları kastediyordu. Kulak verilseydi, çocuklara daha güzel bir dünya bırakabilseydik, keşke.

 

Bombalı saldırı’da şimdiye kadar 54 kişi hayatını kaybetti. En ufağı 4, en büyüğü 38 yaşında. 29 kişi 18 yaş altında. Evlerine ateş düştü. Küçücük bedenlerine büyük geldi tabutlar. Annelerinin kucağında, babalarının kucağında toprağa verildiler. 12-14 yaşlarında bir çocuk, nasıl olduysa, DAEŞ (DAİŞ/IŞİD ya da her neyse) adına, Allah için kendini ve çevresindeki çoğu yaşıtını öldürdü. Belki kandırıldı. Belki haberi bile yoktu. Sonuçta edinilen bilgiler, 12-14 yaşlarında bir çocuk olduğu. Daha koştura koştura top oynayası var onun, terlediğinde sırtına atlet koyulası var daha.

 

Sınırın öte yanında, yapılan bombardıman sonunda yıkılan bir evin enkazından bir çocuk çıkardılar. Alelacele ambulansa koydular. Nasıl olduysa boşta kaldı bir an. O sırada bir kameraman, uzun süre hafızalardan silinmeyecek bir görüntü kaydetti.  Ümran ismindeki bir çocuktu. Şoktaydı. Başından yaralanmıştı. En fazla oyun oynarken dizleri kanayacak yaştaydı. Dizleri kanası feryat figan ağlayacak yaştaydı. Bu sefer başından ciddi şekilde yaralanmıştı. Elini başına götürdü, elindeki kana baktı, yavaşça oturduğu koltuğa sürdü, sonra uzun uzun kameraya baktı. Girdiği şokun etkisiyle öylece baktı. Hiç ağlamadı. O susunca, herkes ağladı. Aylan bebeğin sahile vuran cesedini gördüğü gün gibi ağladı. Hatta iki fotoğraf yan yana getirildi. 3 bilemedin 4 gün sürdü etkisi. Akıp giden gün içinde onlar da gittiler. Başlarına hiç kötü şeyler gelmemiş gibi, uzaklaşıp gittiler. Biz sanki hiç çocuk ölmüyormuş gibi, hiç kimseye kötü bir şey olmuyormuş gibi akıp gidiyoruz şimdi. Ah çocuklar, ah! Nefesini kesemedik sizi boğan karanlığın. Affetmeyin bizi!

 

3 tarafı denizlerle, 4 tarafı ölülerle dolu bu ülkenin. Ölüler uzaktı, bombalar, sesler, gürültüler, kavgalar uzaktı. Çürükler dışa vurdu, içimizin karası yüze vurdu, koktuk. Ah çocuklar, ah! Bir balon tutuşturup elinize, doyasıya güleceğiniz, oyunlar oynayacağınız yer yok şimdi. Yüzünüze artık gülmeyecekler. “Doğduğu yer yüzünden doğuştan kavgacı zannedilen” çocuklar listesine alacaklar sizi ki en doğal hakkınızdır artık, yaşamak için kavga etmek. Çünkü ona bile izin vermeyecekler.

YORUMLAR

  • 0 Yorum
Henüz Yorum Eklenmemiştir.İlk yorum yapan siz olun..

Son Yazılar